پری کوچولو

مثل ساحل آرام باش تا مثل دریا بی قرارت باشند.


تنهایم مگذار...

دیوار استوار،پنجره ی بدون هوا.

دلم گرفته است.

فریادم را در فضا رها کنم که آواز نسازد؟

راهی به بیرون نیست.

تمامیب مسیرها را دزدیده اند،مثل تک تک ستاره ها.

جریان سریع زمان بی تاب است برای انتها.

جسور و محکم مرا می کوباند.

تنهایم مگذار...

دل کوچکم با امید تو پرشده.

هوا،ماه وآسمان را پنهان کرده اند.

خسته ام بی پناهی.

با خیالم نفس میکشم.

تنهایم مگذار،

تا بال هایش تا کنار ماه سفر کنم.

شاید...

شاید این آخرین راه باشد.

با من می مانی؟!

۱۳٩۱/٧/٢۸ | ۳:۳۱ ‎ب.ظ | ریحانه | نظرات () |
Design By : nightSelect.com